Sille vadisinin yamacına oyulmuş kaya mekânları

Taşa yazılmış katmanlar

Sille'nin hikâyesi tek bir uygarlığın değil, üst üste yığılmış sekiz dönemin hikâyesi. Hitit'ten Cumhuriyet'e, aynı vadide.

Sille, Konya şehir merkezinin 8 kilometre kuzeybatısında, Takkeli Dağ ile Karabuğa Dağı arasındaki vadide, 1.115 metre yükseklikte kurulmuş. Konumu tesadüf değil: vadi hem su veriyor, hem rüzgârdan koruyor, hem de İpek Yolu'nun Konya kolunu bir gün mesafede tutuyordu.

Bu üç özelliğin toplamı, vadiyi üst üste gelen her uygarlık için cazip kıldı. Hititler, Frigler, Roma, Bizans, Anadolu Selçukluları, Karamanoğulları ve Osmanlılar aynı yamaçlara yerleşti. Hiçbiri öncekini tamamen silmedi; ekledi. Bugün Sille'de gördüğünüz doku, bu eklemelerin toplamı.

Zaman çizelgesi

Vadinin sekiz dönemi

  1. MÖ 2. binyıl

    Hititler ve Frigler

    Vadi ve çevresi erken yerleşim izleri taşır. Takkeli Dağ zirvesindeki Gevale Kalesi'nin kökeni Hitit dönemine kadar götürülür. Frig mitolojisi ise yerleşimin adına dair en eski rivayeti bırakmıştır.

  2. MS 1. yüzyıl

    Roma ve ilk Hristiyanlar

    Yerleşimin tarihi MS 50'li yıllara kadar uzanır. Sille, Anadolu'nun en erken Hristiyan topluluklarından birine ev sahipliği yapar. Vadi yamaçlarındaki kaya oyukları bu dönemde ibadet ve barınma alanı olarak kullanılmaya başlar.

  3. MS 327

    Aya Eleni Kilisesi

    Rivayete göre İmparator Konstantin'in annesi Helena, Kudüs'e hac yolculuğu sırasında Konya'da konaklar ve buradaki erken Hristiyan mabetlerini gördükten sonra kilisenin yapımını buyurur. Yapı, adını ondan alır.

  4. 4.–11. yüzyıl

    Bizans dönemi

    Aziz Chariton'un 4. yüzyılda kurduğu kabul edilen Ak Manastır (Hagios Chariton), vadinin batısında bir manevi merkeze dönüşür. Kayaya oyulmuş kiliseler, ayazma ve keşiş hücreleri bu döneme aittir. 7. yüzyılda, sık Arap akınlarına karşı Gevale Kalesi savunma amacıyla güçlendirilir.

  5. 11.–13. yüzyıl

    Anadolu Selçukluları

    Konya başkent olunca Sille, başkentin hemen yanı başındaki bir uç yerleşime dönüşür. Ak Manastır'daki 1067 ve 1289 tarihli kitabeler, bu dönemde yapının onarıldığını belgeler — yani Hristiyan cemaat varlığını sürdürmektedir. Bu birlikte yaşama, Sille'nin en ayırt edici özelliği hâline gelir.

  6. 14. yüzyıl

    Karamanoğulları

    Selçuklu'nun ardından bölge Karamanoğulları Beyliği'nin idaresine geçer. Sille, Karaman coğrafyasının Türkçe konuşan Ortodoks nüfusunun — Karamanlıların — başlıca yerleşim merkezlerinden biridir.

  7. 15.–19. yüzyıl

    Osmanlı dönemi ve refah

    19. yüzyıl ortasına kadar Sille sosyo-ekonomik olarak gelişmiş bir yerleşimdir. Ticaret, halıcılık, çömlekçilik, taşçılık, bağcılık ve mumculuk bir arada yürür. Ak Camii 1864'te, Hacı Ali Ağa Hamamı 1884'te yapılır; Karataş Camii 18. yüzyıla tarihlenir. 19. yüzyıl sonunda vadide yedi cami vardır.

  8. 1923

    Mübadele

    Lozan Antlaşması sonrası nüfus mübadelesiyle Sille'nin Rum nüfusu Yunanistan'a gönderilir; yerlerine Batı Trakya'dan Türkler yerleştirilir. Vadinin demografisi ve ekonomisi bir daha eskiye dönmez.

  9. 2001 — bugün

    Koruma ve yeniden keşif

    Doğal ve kültürel değeri nedeniyle Sille 2001'de kentsel sit alanı ilan edilir. Aya Elenia Anıt Müze ve Tepe Şapeli'ndeki Zaman Müzesi ziyarete açılır. Bugün vadide yaklaşık 3.700 kişi yaşıyor ve Sille, Konya'nın en çok ziyaret edilen kültür duraklarından biri.

Etimoloji

"Sille" nereden geliyor?

Adın kökeni kesin olarak bilinmiyor. Kaynaklarda birbiriyle yarışan dört rivayet var — ve dördü de vadinin farklı bir katmanına işaret ediyor.

Silen

Frig mitolojisinde şarap tanrısının yardımcısı. Vadinin bağcılık geçmişiyle örtüşen, en eski katmana bağlanan rivayet.

Sylla

Romalı komutanın adından türediği ileri sürülür. Yerleşimin Roma dönemindeki varlığına işaret eder.

Silenos

"Akan su" anlamında. Vadinin ortasından geçen Sille Deresi'ni ve sokakların içindeki su kanallarını düşününce en akla yatkın olanı.

Seyl

Arapçada "sel" demek. Dar vadinin ani yağışlarda taşıdığı suyu bilenler için yabana atılacak bir açıklama değil.

Dil ve inanç

Türkçe konuşan Ortodokslar

Sille'nin en şaşırtıcı kültürel özelliği, bir dil meselesi. Vadide yaşayan Ortodoks cemaatin gündelik dili Türkçeydi. Ayin bile Türkçeye yakın bir dilde yapılıyordu.

Bu topluluk, Karaman coğrafyasında yaşadıkları için Karamanlılar olarak anılır. Türkçeyi Yunan alfabesiyle yazarlardı; bu yazıya Karamanlıca denir. Sille, Anadolu'daki başlıca Karamanlı yerleşim merkezlerinden biriydi.

Aynı sokakta, aynı dili konuşan, farklı ibadethanelere giden komşular.

Bölgedeki mezar taşlarında ve kilise kitabelerinde Karamanlıca metinlere hâlâ rastlanır: harfleri Yunanca, kelimeleri Türkçe. Sille'yi bir "Rum köyü" diye özetlemek, bu yüzden eksik kalır.

Küçük Kilise çevresindeki eski mezarlık ve taş mezar işaretleri

1923

Mübadele: vadinin kırılma noktası

Mübadeleden önce Sille'de 18.000 Müslüman ve Hristiyan birlikte yaşıyordu. Vadinin nüfusu, bugünkünün yaklaşık beş katıydı.

Lozan Antlaşması'nın öngördüğü nüfus mübadelesi kapsamında Sille'de yaşayan Rumlar Yunanistan'a gönderildi. Onların yerine Batı Trakya'dan Türkler getirilip vadiye yerleştirildi. Gelenler yeni bir coğrafyaya, gidenler ise ana dilleri Türkçe olduğu hâlde Türkçe konuşulmayan bir ülkeye taşındı.

Mübadele Sille'nin nüfusunu olumsuz etkiledi, göçü hızlandırdı ve yerleşimi giderek küçülttü. Kaybedilen yalnızca insan sayısı değildi: halı tezgâhları, çömlekçi çarkları ve mum atölyeleriyle birlikte vadinin üretim zinciri de dağıldı.

Bugün Sille'yi gezerken görülen boş konaklar, kullanılmayan kiliseler ve sessiz sokaklar bu kırılmanın izleri. Vadinin taşı yerinde durdu; onu yapan komşuluk dağıldı.

Sille'de sergilenen geleneksel öküz arabası
Restore edilmiş Sille konağının taş cephesi ve ahşap cumbası

Mimari

Sille taşı ve sokak düzeni

Vadinin dokusunu anlamak için üç şeye bakmak yeter: taş, eğim ve su.

Yapı malzemesi

Evlerin çoğu tuğla değil, vadiden çıkan Sille taşından. Yapılar bir ya da iki katlı, üstleri toprak damla örtülü. Kapı önlerini ve dış yüzeyleri üzüm asmaları gölgeler.

İki cadde, bir dere

Yerleşimin iki ana ekseni Sille Deresi'nin kuzeyinden geçen Hükümet Caddesi ve güneyinden geçen Baraj Caddesi'dir. Çarşı, derenin iki yakasında konutların altındaki dükkânlardan oluşur.

Sokakların ortasındaki kanal

Eğimli arazi ve sınırlı alan, dar ve dolambaçlı sokakları doğurdu. Sokak zeminleri taş döşelidir ve ortalarından geçen kanal, yamaçtan inen suyu yönetir.

Yan yana ibadethaneler

Kilise, cami, ayazma ve hamam birbirine yürüme mesafesinde. Bu yakınlık planlama tercihi değil, birlikte yaşamanın doğal sonucuydu.

Kaynakça

Bu sayfa neye dayanıyor?

Aşağıdaki kaynaklardan derlenmiştir. Tarihler ve rakamlar kaynaklar arasında yer yer farklılık gösterebilir; kesinlik gerektiren kullanımlar için asıl kaynaklara başvurun.

  • Türkiye Turizm Ansiklopedisi — "Sille (Konya)"
  • Türk Coğrafya Dergisi — "Konya'da tarihi bir yerleşim merkezi: Sille"
  • T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı — Kültür Portalı, Aya Elenia Kilisesi
  • Ertuğrul Danık — "Konya, Sille'deki Aya Elena Kilisesi"
  • Türk Kültürünü Araştırma ve Tanıtma Vakfı — Karamanlı Ortodoks Türkler
  • Konya Teknik Üniversitesi — Sille Subaşı Hamamı taşıyıcı sistem analizi

Sırada

Okuduklarınızı yerinde görün

Kiliseler, camiler, hamamlar ve köprüler — hepsi yarım günlük bir yürüyüşün içinde.